| |
Poruszyłeś parę bardzo wąznych tematów, z cześcią Twoich poglądów się zgadzam (PZW), co do innych mam inne zdanie. Twierdzisz, że praca u podstaw "się nie sprawdziła" , a potem sobie przeczysz "światowe zmiany....są w większym stopniu zasługą zmieniającego się społeczeństwa, niż grupy nawiedzonych wędkarzy". Przecież to właśnie to - edukacja proekologiczna w szkołach, mediach, uczulanie ludzi na zagrożenia płynące z dewastacji i poprawiania środowiska - to jest praca organiczna. Dopiero potem ida za tym kroki prawne - najpierw trzeba ludziom uświadomić, że to co robią jest złe i szkodliwe, że spotyka się z negatywnym odbiorem reszty społecznosci, a dopiero potem karać. W przeciwnym wypadku będa sie czuli "pokrzywdzeni" przez system...
Co do zmiany właścicieli wód - oczywiście masz rację, pluralizm dostępu, wielu uzytkowników. Ale jest mały haczyk - co z prawem? Nie będąc złośliwy spytam - wiesz jak jest w Polsce traktowane prawo własności? Zetknąłeś się na własnej skórze z sytuacją, że okradziono Cię, a nie masz mozliwości zadośćuczynienia, bowiem prawomocny wyrok jest tylko świstkiem papieru. Pomijając fakt olbrzymiej korupcji (sędziowie, prokuratowrzy, biegli) i bezwładu toczącego polskie sądownictwo. Popatrz na społeczne podejście do majątku i własności innych - dorobił się, pewnie złodziej, ja go dorabiał nie będę  . Bez dość rygorystycznego podejścia do prawa własności jako filaru każdego kapitalistycznego systemu daleko nie zajdziemy.
Zarówno artykuły Jurka Kowalskiego o C&R i genetyce oraz artykuły Józefa Jeleńskiego o problemach związanych z tarłem i przeżywalnościa narybku były dla mnie osobiście wyjatkowow cenne i rozjaśniły mi pewne rzeczy. Podobne zdanie wyraża wiele osób z którymi o tym rozmawiałem. Dziwię się, że oceniasz je inaczej twierdząc, że nie mają "istotnego wpływu na wędkarstwo w Polsce". Chyba, że idąc za Twoim tokiem myslenia o "podatnym gruncie" przyjąć, że Ci, którzy nie chcą, to i tak nie będą czytać i rozwijać się. Po co wogóle pisać i narażać się na docinki ludzi, którzy wiedzą zawsze lepiej i mają jedynie słuszne poglądy?
I wreszcie chyba najistotniejsza chyba sprawa - "W dzisiejszych czasach głównym problemem wędkarstwa muchowego w Polsce nie jest problem „bić albo nie bić”, ale fakt, że w naszych rzekach nie ma ryb. " To prawda, że w rzekach nie ma ryb - masz absolutną rację. Ale problemem wedkarstwa muchowego jest również to co negujesz - jacy są wędkarze? Co oni reprezentują, jaki system wartości ma dla nich znaczenie? Czy WARTO BYĆ WĘDKARZEM MUCHOWYM - chodzi o światopogląd, przyjaciół, których poznajemy nad wodą. WYbacz, ale jeśli mam się spotykac nad woda z ludźmi, dla których kryterium oceny wędkarza jest jego skuteczność mierzona ilością zabitych w sezonie ryb to ja wysiadam. Nawet, jak wody będą rybne. I żeby byc dobrze zrozumianym - nie chodzi o ludzi, którzy lubia zjeść własnoręcznie złowiona rybkę. Chodzi o demagogów, którzy twierdzą, że w majestacie prawa i regulaminu mogą zabić 200 czy więcej ryb w sezonie i że im się to należy, bo takie jest prawo. Z nimi jest mi nie po drodze...
Myślę, że mimo tych różnic chodzi nam o jedno. Tylko dopuszczajmy też inne poglądy, konfrontujmy je, wybierajmy czasem mniejsze zło. Nasza pozycje jako pasjonatów jest dość marna w zetknięciu z silnym lobby melioracyjnym - czasem trzeba iść na sensowne ustępstwa.
Pzdr,
Darek Studziński
|
