| |
Jak to jest z nami ........żonami muszkarzy?
Jest całkiem dobrze, pod warunkiem jeżeli zrozumiemy, że drugi człowiek ma prawo do wyboru swojej pasji życiowej. Jest dobrze, jeżeli nie ograniczamy wolności dugiego człowieka. Szanujemy jego zamiłowania i cieszymy się razem z nim z jego najmniejszych nawet sukcesów.
Kiedy moi chlopcy oragnizują wyprawę wędkarską (jestem żoną i matką muszkarzy) i proponują.niekiedy wspólny wyjazd........bronię się przed tym jak mogę.
To taka ich męska wyprawa i "baby".......niewskazane....tłumaczę .
Sama jestem .muszkarzem...mogłabym korzystać ze wspólnych wyjazdów,ale wiem,że jest czas.........na wspólnie spędzony czas i na tzw.samotnię....Wszystkim nam się to należy.
Ja mam wolne od gotowania ...oni..wolne..od moich przesolonych kotletów mielonych....
Kiedy po powrocie wracają bez niczego.nawet.., nie ma to dla mnie znaczenia .
Każdorazowo przywożą ze sobą mnóstwo ..wspanialych wrażeń które dzielą ze mną.
Ponadto jakimś dziwnym zbiegiem okoliczności mój mąż,.planując kolejną wyprawę zabiera mnie w przeddzień na zakupy do sklepu ogrodniczego i przystaje na kupno każdego iglaka jakiego sobie upatrzę.Bo widzicie moją pasją jest ogród. I to jest to .....kochać w drugim człowieku to, że różni się od nas.tak pięknie.......i kochać to ...co jest dla niego najukochańsze.............
PS...........jak patrzę na muchy zrobione przez syna lub męża..to wierzcie mi ...klasyka..marzenie miód i cód..........małe arcydzieła ....pieścidelka.........
Ewa z Zamościa.......
|
