| |
Wystarczy jedno info. O zarybieniu, o złowieniu, o dużym pstrągu, o tym „na co żre”. Jedno
info żeby człowiek zaczął szukać inspiracji i wzorów z netu. Wzorów jak najbardziej
imitujących aktualny pokarm tych ryb. Włącza się myślenie, jak i z czego je zrobić aby jak
najwierniej imitowały zachowanie „pokarmu”. W jaki sposób prowadzić zestaw. Czego (jaki)
w nim użyć aby … raz-tym rzucić, dwa-odpowiednio poprowadzić. Ot jedno info. Od
mięsiarzy. Tych którzy łowią i zabijają. A tak człowiek dalej tkwiłby w swoim przekonaniu „nie
ma ryb” nie wiedząc co założyć. Zaczyna się poszukiwanie tego co trzeba w sklepach, jakiś
ruch w interesie (każdym), zakup haczyków, materiałów, much, woblerów.
Szkoda ze za 2-3 tygodnie wszystko to się szybko skończy, tak jak się szybko zaczęło.
Oczywiście ze względu na to „zaglądanie do żołądków” (zabijanie). Są wiec plus i minusy.
Wolałbym aby to (populacja pstrąga) jednak było stałe. Nie chwilowe.
A tak a’propos, zaskoczyło mnie ile tego pokarmu jest w rzece skoro aż tak każdy pstrąg ma
napchany tym brzuch. Wydawać by się mogło że go nie ma. Potwierdza się teza że w
przyrodzie nic nie ginie i inny gatunek wchodzi w miejsce zanikającego. Gdy zanikający się
odrodzi korzysta zaś w drugą stronę. Cykliczne zmiany w przedziale czasu. Dłuższym lub
krótszym.
|
