Niedługo przyjdzie i do nas teatr działań wojennych.
Zobaczymy kto, jak i. gdzie stanie.
Słowa nawet piękne potwierdzają czyny.
Pożyjemy - zobaczymy.

Drzewiej do Dunajca wchodził zarówno łosoś jak i wchodziła troć. Łosoś musiał wchodzić albowiem do
Dunajca wpada rzeka (w chwili obecnej większy potok) Łososina. Tak się składa, że w dawnej
miejscowości, przedwojennej gromadzie przez lata 70-te spędzałem wakacje na tzw. Budzisiówce, gdzie
przez jakiś czas po wojnie mieszkał wysiedlony ze szkoły którą wespół z kolegami "po fachu"zakładał GSR
(Gorska Szkołę Rolniczą), w 1929r. mój dziadek. Opowiedział mi, że do rzeki wchodziły na tarło łososie, a
dowiedział się o tym przebywając przez jakiś czas w niedalekim Opactwie Ojcow Cysterców w
Szczyrzycu, gdzie czytał różnorakie łacińskie dokumenty....Dokumenty parafialne z gromady Łososina
Górna zostały zniszczone przez Arian - Braci Polskich w 17w. kiedy " przechodzili" i zamieniali kościoły
parafialne na Zbory...Ponadto niejednokrotnie rozmawiałem z tubylcami, którzy widzieli łososie z mostu na
Sowlince - dopływie powyższej rzeki, i co niektórzy...rzucali w nie widłami właśnie z mostu. Na koniec
dodam, że przed wojną przy GSR działało letnisko, gdzie cyklicznie w lecie przyjeżdżali pracownicy
naukowi Wydziału Rolnego UJ na ryby, na pstrągi głównie (prof. Ziobrowski, prof. Włodek, czy Nowak, być
może też wędkował tutaj prof. Romaniszyn, ale tego nie jestem pewien.

Nasza ichtiofauna została przeorana już w 2 połowie XIX w. Nigdy się nie dowiemy, gdzie była rzeczywista
populacja łososia, a gdzie pstrąga morskiego. Od lat 60. XIX w. zaczęto intensywnie zarybiać dorzecze
Odry "łososiem" z Renu, a wkrótce potem rzeki przymorskie i dorzecze Wisły. Następnie wprowadzono
też osobniki z rzeki Daugawy na Łotwie. Ryby wprowadzono też do wielu cieków, w których ich wcześniej
nie było (np. dorzecze Sanu).
Podobnie było z lipieniem i pstrągiem. Do naszych wód trafiały osobniki z dalekich części Europy (lipienie
z Francji - czy to były Thymallus ligericus?; pstrągi z Wielkiej Brytanii, np. Loch Leven). Nie mamy
możliwości ustalić jaki był wpływ tych zarybień i wpływu obcej puli genetycznej na nasze gatunki.

Jakiekolwiek odniesienia do autochtonicznej ichtiofauny w dawnych czasach, pochodzące m.in. od
naszych dziadków, mają niewiele wspólnego z rzeczywistością.

Finalizuję publikację nt. dziejów chowu i hodowli ryb łososiowatych w Polsce do początku XX w. Jej
lektura pozwoli uświadomić jak wielka była skali ingerencji człowieka w KPiL. W latach 1850-1914 na
terenie Polski w obecnych granicach kraju działało ponad 250 wylęgarni i hodowli ryb łososiowatych. Było
więc czym zamieszać w naszych wodach. Nie wiedzieli (i nadal nie wiedzą - np. zob. cyt. tekst K. Goryczki
- Warto pamiętać, dostępny online) o tym nawet nasi ichtiolodzy, bo prawie nikt nie czytał odpowiednich
publikacji z XIX w. (polskich i niemieckich).

Wkradły się błędy: Oczywiście chodzi o XVI wiek dot. Braci Polskich - którzy pod wodzą szlachcica
Rupniowskiego z pobliskiego Rupniowa dogłębnie splądrowali tamtejszy kościółek niszcząc parafialne
dokumenty, z których można było by się dowiedzieć m.inn. kto kim był, gdzie mieszkał, czym się zajmował
Jak również miało być Ojców Cystersów, miast Cysterców. Ale to tak na marginesie.