| |
Jeszcze jakiś czas temu strasznie fascynowałem się nowinkami technicznymi, modułami sprężystości itp. Siedziałem wtedy na okrągło w sieci i czytałem - zwłaszcza amerykańskie 'fora' (cóż za pokraczne słowo). Pare razy przewinęło się tam coś o Gatti, dodatkowo Sierputowski też coś napisał w WW.
Przyjrzałem się tematowi bliżej i ze spokojem ducha odpusciłem. Oprócz ślicznego wykonania było też sporo problemów - grafit o wysokim module łatwo pękał, kije miały nienaturalną sztywność, przy wejściu na amerykański rynek były zbyt drogie. Potem dystrybutor wycofał się i wędki były sprzedawane jako 'bargain' i 'end of line'. Innymi słowy rynek je zdyskwalifikował. Czy słusznie, nie mnie to osądzać...Podobnie było np. z kołowrotkami Ari Harta - firma kilka razy powstawała jak Feniks z popiołów, a z gwarancjami mozna było 'pisać na Berdyczów'  Notabene, również gwarancja Gatti zatytułowana jako 'unconditional' na pewno bezwarunkowa nie była (może się coś zmieniło)
Bardzo wątpię, by Gatti robił blanki lepsze niż Sage, Thomas czy Winston, a już na pewno nie ma takiej siły nabyczej, by gwarantować swoim klientom taki serwis posprzedażny jak rzeczone firmy.
Żeby było jasne - jestem człowiekiem przekornym i chetnym do eksperymentów na własnej, a nie cudzej skórze. Dlatego mam kije East Branch, Sharpe's of Aberdeen czy Stillwater. Ale takie wynalazki to juz moja ekstrawagancja  , której wedkarzowi odkładającemu na przyzwoity kij 1000-1500zł na pewno nie będę proponował.
I jeszcze jedno - każda firma może wyprodukować jedną perłę z całego szeregu mniej udanych modeli, w każdej serii obejmującej kilkadziesiąt różnych wędek może sie znaleźć kilka ewidentnie nieudanych. NAwet w Sage'u, Winstonie czy Thomasie...
Pzdr,
Darek 
|
